Złotka dały nam ogromną szansę. Nie możemy wypuścić jej z rąk

Emocje po wielkim sukcesie siatkarek powoli opadają i można już na spokojnie przeanalizować to, co się stało. A stało się coś, o czym wszyscy nasi kibice marzyli od dawna. Dzięki naszym wspaniałym złotkom pozbyliśmy się kompleksów, a wadowicki sport stanął przed ogromną szansą.

Kibice z Wadowic od wielu lat jeżdżą do pobliskich miejscowości, stęsknieni namiastki wielkiego sportu. Udają się do Oświęcimia na Polską Hokej Ligę, do Kęt na pierwszą ligę siatkówki, czy do Andrychowa na trzecią ligę piłki nożnej, patrząc z podziwem, ale także z zazdrością na sukcesy sportowe naszych sąsiadów.

W Wadowicach bezskutecznie próbowaliśmy stworzyć wielką piłkę nożną, a następnie wielką koszykówkę. Po wielu latach niepowodzeń, dzięki naszym dwunastu lokalnym złotkom (tak nazywane są siatkarki reprezentacji Polski, które w 2003 i 2005 roku sięgały po mistrzostwo Europy), w końcu jednak pozbyliśmy się kompleksów i spragnieni wielkich sportowych emocji, nie będziemy musieli ruszać się z Wadowic.

Ba, to do nas będą teraz przyjeżdżać kibice z okolicznych miejscowości, aby oglądać nasze siatkarki na drugoligowym froncie. Zapowiedź emocji, jakie czekają nas za kilka miesięcy, można było zaobserwować już podczas turnieju półfinałowego w czwórce, a także w czasie turnieju finałowego w Golubiu-Dobrzyniu.

Kibiców z Wadowic zbyt wielu tam co prawda nie było, ale dzięki wspaniałej inicjatywie Sławka Matlaka, Artura Ceremugi i małej Klaudii, którzy z własnej woli na swój koszt pojechali nad Drwęce i przekazywali na bieżąco relacje oraz zdjęcia i filmy z turnieju, kibice śledzący zmagania naszych dziewczyn z Wadowic i okolic, mogli poczuć się prawie tak, jakby siedzieli na trybunach oddalonej o 450 kilometrów hali.

Prawie robi jednak wielką różnicę, bo emocje jakie towarzyszyły wadowickim fanom, oglądającym grę naszych siatkarek, patrzącym z bliska na ich sportową złość po niepowodzeniach, szaloną radość po kolejnych zwycięstwach i łzy szczęścia po awansie, nie da się tak po prostu opisać, i nawet najlepsze zdjęcia i filmy tego nie oddadzą.

Na szczęście, już za kilka miesięcy wszystkie te sportowe emocje, ekscytacje, czy wzruszenia, będziemy mieć na wyciągnięcie ręki. Ale, czy aby na pewno?

I tu pojawiają się problemy, bo wcale nie jest przesądzone, że nasze złotka zagrają w drugiej lidze. Koszt utrzymania zespołu w tej klasie rozgrywkowej wynosi 120 tysięcy na rok, a do tego dochodzi jeszcze około 30 tysięcy na dwie siatkarskie sekcje juniorek oraz młodziczek, jakie w tej chwili prowadzone są w Skawie, oraz trzecią sekcję młodzieżową, z jaką planuje ruszyć klub w przyszłym sezonie.

Widać, że Skawa stawia na siatkówkę, zarówno w sporcie młodzieżowym, jak i wyczynowym. Działacze wadowickiego klubu zorganizowali fantastyczny turniej półfinałowy w Wadowicach i zapewnili siatkarkom znakomite warunki noclegowo-wyżywieniowe podczas turnieju finałowego, ale nie obyło się to bez nadszarpnięcia 50-tysięcznego budżetu, który jest już na wyczerpaniu.

Zarząd Skawy obiecuje jednak, że dołoży wszelkich starań, aby nasze siatkarki mogły wystartować w drugiej lidze.

Będziemy rozmawiać z właścicielami lokalnych firm, nie tylko prosząc o pomoc finansową, ale w zamian oferując reklamę czy to na koszulkach, banerach na hali, czy na naszej stronie internetowej. Nie ukrywamy, że bardzo liczymy na pomoc Urzędu Miasta. Zapytamy burmistrza Mateusza Klinowskiego, czy jest zainteresowany wsparciem finansowym. Druga liga siatkówki to przecież wspaniała promocja dla miasta – mówi nam prezes Skawy, Bogusław Jamróz.

Nasze siatkarki zrobiły już swoje, teraz piłka jest po stronie wszystkich sympatyków siatkówki w regionie, bo takiej szansy, jaka otworzyła się dla wadowickiego sportu, nie wolno nam wypuścić z rąk.

A tak siatkarki świętowały awans na parkiecie w Golubiu-Dobrzyniu – zdjęcia dzięki uprzejmości portalu golubkowo.pl (obszerna galeria TUTAJ):