Wycinają drzewa w Parku Miejskim w Wadowicach, bo są… „chore i spróchniałe”

Na zlecenie burmistrza Wadowic rozpoczęła się wycinka drzew w Parku Miejskim. Prace trwają bardzo szybko i sprawnie. Wiemy, co jest powodem tej niespodziewanej wycinki.

Prace w Parku Miejskim prowadzone są od kilku dni. Usuwanie drzew odbywa się dosyć szybko. Pracownicy, którzy wykonują zlecenie burmistrza Wadowic Mateusza Klinowskiego, bez zbędnej zwłoki oczyszczają teren z gałęzi i pni ściętych drzew. Po wycięciach zostają tylko ślady w postaci świeżych pniaków.

W środę (31.01) udało nam się udokumentować miejsca po wycince. Drzewa usuwane są głównie  w okolicy kopca Adama Mickiewicza i w pobliżu najdalej wysuniętej na zachód altany.

Jak się dowiadujemy, burmistrz Wadowic Mateusz Klinowski uzyskał w zeszłym roku zezwolenie w powiatowym wydziale ochrony środowiska na wycinkę  jesionów wyniosłych i świerków. Zezwolenie na usuwanie drzew jest ważne do końca 2018 roku.

Uzasadnieniem do wycinki mają być dla Urzędu Miasta  „względy bezpieczeństwa” oraz fakt, że drzewa są… „chore i spróchniałe”.

Przypomnijmy. Park Miejski to jedno z ulubionych miejsc spacerowych mieszkańców miasta. Istnieje już od stu lat. Utworzono go na wykupionych przez Radę Miejską terenach (1909-1912), na tzw. Górnicy. Tereny te przekazano stowarzyszeniu o nazwie Towarzystwo Upiększania Miasta Wadowic i Okolic (TUMWiO ). Przedsięwzięcie tworzenia Parku Miejskiego rozpoczął Zarząd TUMWiO w składzie Stanisław Kuzia, Antoni Drozdowski, Stanisław Machalski, Stanisław Kuźniarowicz, Władysław Kuzia.

wytyczanie ścieżek, sadzenie żywopłotów, zalesianie nie tylko gatunkami rodzimymi, ale również egzotycznymi oraz tworzenie placów zabaw to początek dzieła. W 1913 r. rozpoczyna się budowa schroniska młodzieżowego „Górnica” oraz dwóch drewnianych altan. W zacisznym zakątku parku powstaje kapliczka (1915 r.), poświęcona Matce Bożej Królowej Korony Polskiej.

W czasie I wojny światowej przy rozbudowie parku pracowali włoscy jeńcy wojenni. W okresie międzywojennym posadzono tutaj cisy ze szkółki Antoniego Drozdowskiego. Schronisko wzbogaca się o piękną werandę, a na terenie parku powstaje trzecia, murowana altana. W owym czasie powstaje również muszla koncertowa i korty tenisowe.

W 1934 wybudowano zbiornik wodociągów, urządzono sadzawkę i fontannę oraz zainstalowano elektryczne oświetlenie parku. W najwyżej położonym punkcie (ok. 317 m n.p.m.) usypany zostaje kopiec widokowy, poświęcony Adamowi Mickiewiczowi. Dzieło to wieńczy osadzona na szczycie kopca tablica pamiątkowa z dedykacją „Adamowi Mickiewiczowi w stuletnią rocznicę Pana Tadeusza 1834-1934 TUMWIO”.

Po drugiej wojnie światowej wraz ze śmiercią prezesa „TUMWIO” Czesława Panczakiewicza, zamiera również działalność Towarzystwa. Tradycję TUMWiO kontynuuje powstałe w 1971 r. Towarzystwo Miłośników Ziemi Wadowickiej. W 1979 r. budynek schroniska przeznaczono na Dom Harcerza Hufca ZHP.

Park zmienia jednak swoje oblicze zaśmiecone alejki, zaniedbane obiekty architektoniczne, okaleczone drzewa. Na szczęście w maju 1991 r. Zarząd Miejski przeznacza finanse na renowację Parku. Pod czujnym okiem Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody oraz „Towarzystwa Opieki nad Parkiem w Wadowicach” obiekt odzyskał dawny blask.